با سپاس از دوستانی که همیشه لطف دارند

  تیتر درشت باران

از خودم

پ ن :

اخرین باری که نگاه کردم انگار بوده ام

آینه که باشی

دو زانو نشسته ایی

برگهایی

- به جا مانده

که از نیامدنت

آویز خطوطی مشبک

در نقطه ایی دور آسیاب می شوند

پ ن :با عرض پوزش خدمت دوستان عزیز و بزرگوار ..شعر دوم حذف گردید

   ... ایستاده ایی ....در حالیکه  درخت   با تبرتو  می افتد . 

  شعر بنده  در تقطیعی زیبا از بانو صرفه جو

ایستاده ایی  _  که می افتد

قطعه

می گرید